Over wandelen met God

Eeuwige Armen…

Afbeelding

 

 

Ik leg mijn beide handen
Geopend voor U neer.
Vervul ze met Uw liefde
En met Uw kracht, o Heer.

Geef elke dag genade,
Versterk mijn zwakke kracht,
Zo wordt ook in mijn leven
O God, U eer gebracht.

Ik ben een vrouw en moeder,
Een op de velen maar;
Gij vraagt ons om getrouwheid.
Acht Heer, ’t valt soms zo zwaar.

Ik moest mijn man tot hulp zijn,
Mijn kinderen tot een licht,
Hen dichtbij Jezus brengen:
Verzaakte ik niet mijn plicht?

Toch weet ik Uw eeuwige armen
Beschermend onder mij.
Hoe fel de storm mag woeden:
Dit maakt mij stil en blij.

En als de nacht gaat komen,
Troost dit mij telkens weer:
Gij dekt mij met Uw vleug’len,
Zo lig ik veilig neer.

_________________________________________________________________________________________________________________________________

De eerste zaterdagavondzang van dit seizoen is weer een feit, en dit gedicht van M. Koffeman – Zijl trof mij. Het kwam zo dichtbij.
Dit is een groot thema in mijn leven, en dit gedicht komt op het goede moment. God spreekt!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: