Over wandelen met God

In herinnering

Afbeelding

In memoriam

(O)ma Kijk in de Vegte – Lubbers

Op 23 maart 2013 in de leeftijd van 86 jaar heeft de Here onze lieve (o)ma thuis gehaald.

De Heer is mijn Herder (Psalm 23) oma’s tekst een geloofsbelijdenis! Geluk en genade volgen mij, al de dagen van mijn leven. Ik zal terugkeren in het huis van mijn Heer tot in lengte van dagen.

Oma fietste tot haar 80ste jaar de Drentse vierdaagse, ik meen vaak samen met Tonnie. Vol geuren en kleuren kon ze vertellen hoeveel en hoever ze wel niet gefietst had. Actief tot dat haar been ging tegenstribbelen. Fietsen durfde oma niet meer zo goed, angstig dat ze zou vallen.

Oma heeft altijd veel en vaak voor anderen klaar gestaan. Liedjes zingen met oude mensen, een sociaal bezoekje bij iemand die dat nodig had. Vrijwilligers werk in het bejaardenhuis. Oma deed het allemaal. Tot vorig jaar reed ze zelfs nog auto, en dan nam ze Tonnie mee, want die kon dan ook met haar mee kijken. Maar ze kwam wel, op de verjaardagen van klein en achterkleinkinderen die in de buurt wonen. En ja voor de kinderen verder weg werd een chauffeur gezocht.

We gingen iedere zondag naar opa en oma in staphorst. Met mooi weer zaten we in de zitkuil achter in de tuin. Een molentje gaf aan dat we echt wel in holland waren. En als we dan logeerden bij opa en oma, lagen wij al meiden vaak met zijn drieen in het 2 persoonsbed. Daar kon je overigens ook mooi op springen,ons broertje verloor er nog een tand.

Ik hoorde zeggen: “roetsjen van  de trap met de hond “Sallie” en dan tegen de toiletdeur aan knallen, nou dat deden wij niet, maar mochten wel graag Sallie uitlaten. Met onze neven achter ons aan tussen de boompjes naast het huis door. Oh wat hadden we een schik aan de Henrie Dunantstraat. We kennen oma bijna niet anders.

En zodra het zonnetje maar eventjes tevoorschijn kwam zat oma in de tuin. Dat kon je ook wel zien, want oma werd niet meer blank, komt door de zon zegt ze dan. In 2012 vierden we oma haar 85ste verjaardag, daar is deze foto genomen. Wat genoot ze van iedereen die er was, niet alleen kinderen en kleinkinderen maar ook broers en zussen, zwager, schoonzus. Nog 1 keer met z’n allen op de foto.

De laatste weken in Zandhove zijn we naar de kerk geweest, Manoah en Loís mee. Die zaten mooi stil zei oma dan tegen iedereen die het wilde horen. Oh maar we moeten de volgende keer niet het collecte geld vergeten. Koffie drinken na de kerkdienst, en dan weer terug naar de afdeling. Oma genoot van het uitzicht in de huiskamer.

Die volgende keer kwam niet meer, een griepvirus weerhield ons om naar de kerk te mogen. Toen het wel weer mocht vond God het genoeg. Lieve Oma rust zacht, er komt een moment dat we elkaar weer zullen zien.

Wanneer een graankorrel niet in de aarde valt en sterft blijft zij op zichzelf,  maar wanneer zij sterft zal zij veel vrucht dragen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: